راست چون سیل دفاق از دو طرف خبل عتاق

خلد ز آرایش بزم تو شود مات چنان

روستایی که به شهری گذرد در اسواق

اندر آن روزکه آهنگ محارات کنند

گوش را دمدمه کوس بدرد پرده

روح را چاشنی مرگ درآید به مذاق

خنجر آژده چون نجم ز هرسو طالع