بالای بتم تاک ستاکست و تو پاشنگ

آیینه رخسار نگار از تو صفا یافت

با آنکه سیه روی شود آینه از زنگ

اندام مهم نخل بلندست و تو عرجون

زنگی بچه فرهنگ و ادب هیچ نداند

چون شد که تو نهمار ادب گشتی و فرهنگ

صبر دل عشاق همی سنجی ازیراک