چون دل که ز افزونی دانش نشود تنگ

با مهر تو نسرین دمد از پنجه ضیغم

با عدل تو شاهین رمد از سایه سارنگ

جود تو ز بسیاری بخشش نشودکم

با پنجه حزم تو بود دست یقین شل

با جنبش عزم تو بود پای خرد لنگ

با تیغ درخشان تو آتش جهد از آب