به پیش دانه خالش در آن ترازوی زلف

دو ابرویش همه برگوشه چون کمان پشنگ

چو یال شیر دوگیسو فکنده از بر دوش

ولی چو نافه چین مشک سای و غالیه رنگ

هزار خرمن دین را عیار یک جوسنگ

کله شکسته کمر بسته موی پر آشوب

شراب خورده عرق کرده روی پر آژنگ