کله شکسته کمر بسته موی پر آشوب

ولی چو نافه چین مشک سای و غالیه رنگ

به پیش دانه خالش در آن ترازوی زلف

هزار خرمن دین را عیار یک جوسنگ

شراب خورده عرق کرده روی پر آژنگ

رسید همچو یکی سرخ شیر خشم آلود

ز هر دو زلف دو افعی گرفته بر سر چنگ