ز نعل اسبان هامون وکوه آهن پوش

به خصم چون که خدنگ افکنی ز پشت هدنگ

ز موی شهپر جبریل خامه اش باید

مصوری که زند صورت ترا بیرنگ

ز گرد گردان خورشید و ماه آهن رنگ

ز خون و زهره ی گردان که بر زمین پاشد

گمان بری بهم آمیختند باده و بنگ