که بی حضور توام بد دلی چو قافیه تنگ

کنون که آمدی و آمدم به حضرت تو

به بزم عشرت من زهره برکشد آهنگ

چو نعمت تو قوافی از آن مکرر شد

هماره تا نبودگوشه گیر در پی نام

همیشه تا نبود باده خوار طالب ننگ

ز آستان جلال تو هرکه گوشه گرفت