بنمود که رست از سخط فارس دلدل

آن گونه پلیدست رویت که ز نصرت

از کشتن او طبع ترا هست تکاهل

چون عورت عمرو است تو گویی که به صفین

حزم تو اگر مانع عزم تو نبودی

نه مه نبدت در رحم مام تمهل

حیرانم از آن درج عفافی که به نه مه