نه مه نبدت در رحم مام تمهل

چون عورت عمرو است تو گویی که به صفین

بنمود که رست از سخط فارس دلدل

حزم تو اگر مانع عزم تو نبودی

حیرانم از آن درج عفافی که به نه مه

حمل دو جهان روح همی کرد تحمل

احسنت بر آن اختر عفت که جهان را