حزم تو اگر مانع عزم تو نبودی

از کشتن او طبع ترا هست تکاهل

چون عورت عمرو است تو گویی که به صفین

بنمود که رست از سخط فارس دلدل

نه مه نبدت در رحم مام تمهل

حیرانم از آن درج عفافی که به نه مه

حمل دو جهان روح همی کرد تحمل