تیغت خمیده پشت نماید به شکل دال

چرخ از غبار خنگ تو تاریک چون جحیم

کوه از نهیب رمح تو باریک چون خلال

از بسکه بار فتح و ظفر می کشد به دوش

روز وغا که از دم شمشیر سرفشان

درگام اکدشان متوقد شود نعال

ازگرذ ره چو توده قطران شود سپهر