روز وغا که از دم شمشیر سرفشان

کوه از نهیب رمح تو باریک چون خلال

از بسکه بار فتح و ظفر می کشد به دوش

تیغت خمیده پشت نماید به شکل دال

درگام اکدشان متوقد شود نعال

ازگرذ ره چو توده قطران شود سپهر

از رنگ خون چو سوده مرجان شود رمال