درگام اکدشان متوقد شود نعال

از بسکه بار فتح و ظفر می کشد به دوش

تیغت خمیده پشت نماید به شکل دال

روز وغا که از دم شمشیر سرفشان

ازگرذ ره چو توده قطران شود سپهر

از رنگ خون چو سوده مرجان شود رمال

زانبوه گرد رخش محدب شود وهاد