از پس پرده اگر صرصر قهرش بوزد

کاب و آیینه هم او را نپذیرد تمثال

آیت عصمتش ار بر کره ی خاک دمند

خاک چون آب روان می نپذیرد اشکال

آب گردد ز نهیبش جگر رستم زال

پرده پوش است ز بس عصمت او می ترسم

که گرش وصف کنم ناطقه ام گردد لال