آب گردد ز نهیبش جگر رستم زال

آیت عصمتش ار بر کره ی خاک دمند

خاک چون آب روان می نپذیرد اشکال

از پس پرده اگر صرصر قهرش بوزد

پرده پوش است ز بس عصمت او می ترسم

که گرش وصف کنم ناطقه ام گردد لال

زانکه از خاصیت عصمت او بکر سخن