زمانه باکرمت کم ز ریزه نانیست

علو رفعت جاه تو تنگ کرده مجال

کمند عزم تو گیسوی شاهد نصرت

سنان قهر تو مژگان دیده آجال

که گاهش از بن دندان برون کنی به خلال

شد آن زمان که ز ناایمنی شقایق سرخ

چو چشم شیر مهیب آمدی به چشم غزال