دل و روان تو پر باد جاودان و تهی

کشد چو مرد مهندس دوایر و اشکال

پر از دوایر و اشکال باد خاک درت

ز نقش بوسه حکام و سجده عمال

پر از ولای شهنشه تهی ز رنج و ملال

به خوشدلی گذران روزگار فانی را

که کس نماند باقی جز ایزد متعال