بر یاد قامت تو نشانم همی نهال

داند خدای من که به جان در نشانمش

هرچ آن به چعزی از تو توان کمردن مثال

از عشق عارض تو پرستم همی قمر

خندید و نرم نرم همی گفت زیر لب

کاین مرد پارسی دل ما برد زین مقال

این گفت و شد به حجره و بنشست و خواست می