به پای شاهد رایش شهاب چه خلخال

ز حزم اوست که آمد همی زمین ساکن

ز باس اوست که گیرد مدر همی زلزال

به دست ریدک قدرش سپهر چه سیاره

ستاره بی شرر فکرتش چو نقطه نیل

زمانه بی اثر همتش چو سقطه نال

زمانه را تاند بدهدی به وقت کرم