شگفت نیست گرش از سفال بود آوند

مطیع اوست اگر خواری است اگر اجلال

ز کلک کاتب شد راست در صحیفه الف

خمیده ازکف خطاط شد به دفتر دال

که پیش همت او زر نداشت سنگ سفال

به مطبخ کرمش آسمان یکی دود است

که از نهیب رکابش گرفته رنگ زگال