پیشت نیارد شد تنی نیز از پی تعظیم خم

ملک تراکز ریمنی آسوده وز اهریمنی

حسرت برد از ایمنی روضه ارم حوضه حرم

از بس دلت از هرکسی جوید نشان راستی

هر حرف کاو چون دال و نون خم بد پی دفع خمش

کلک غیورت می کند با خط دیوانی رقم

سوی علمدار سپه چون بنگری خشم آوری