هر حرف کاو چون دال و نون خم بد پی دفع خمش

حسرت برد از ایمنی روضه ارم حوضه حرم

از بس دلت از هرکسی جوید نشان راستی

پیشت نیارد شد تنی نیز از پی تعظیم خم

کلک غیورت می کند با خط دیوانی رقم

سوی علمدار سپه چون بنگری خشم آوری

زیرا که با لفظ علم پیوسته داری حرف لم