مردانگی رستم و بخشایش حاتم

نی نی که به دست تو گه ریزش دریا

مضمر بود آنسان که بود نیسان مدغم

شاید که کند رزم تو و بزم تو منسوخ

هرگاه که تیغ از پی پیکار بگیری

در چشم عدو جلوه کند مرگ مجسم

مغزی که پریشان شود از صدمه گرزت