شاید که کند رزم تو و بزم تو منسوخ

از بسکه پراکنده کندگوهر ودرهم

نی نی که به دست تو گه ریزش دریا

مضمر بود آنسان که بود نیسان مدغم

مردانگی رستم و بخشایش حاتم

هرگاه که تیغ از پی پیکار بگیری

در چشم عدو جلوه کند مرگ مجسم