از بسکه پراکنده کندگوهر ودرهم

گیتی همه از جود تو دلشاد بجز کان

کیهان همه از فضل تو آباد بجز یم

مانا کف درپاش تو پنداری دریاست

نی نی که به دست تو گه ریزش دریا

مضمر بود آنسان که بود نیسان مدغم

شاید که کند رزم تو و بزم تو منسوخ