مانا کف درپاش تو پنداری دریاست

آن هر دو برین هر دو ز قدرند مقدم

گیتی همه از جود تو دلشاد بجز کان

کیهان همه از فضل تو آباد بجز یم

از بسکه پراکنده کندگوهر ودرهم

نی نی که به دست تو گه ریزش دریا

مضمر بود آنسان که بود نیسان مدغم