نی نی که به دست تو گه ریزش دریا

کیهان همه از فضل تو آباد بجز یم

مانا کف درپاش تو پنداری دریاست

از بسکه پراکنده کندگوهر ودرهم

مضمر بود آنسان که بود نیسان مدغم

شاید که کند رزم تو و بزم تو منسوخ

مردانگی رستم و بخشایش حاتم