شیر فلک وگاو زمین از زبر و زیر

اجزای وجودش به قیامت نشود ضم

نبود عجب ار از تف شمشیر تو دریا

چون کوزه بی آب برون می ندهد نم

در ربقه فرمان تو چون کلب معلم

نه چنبر افلاک در انگشت گزینت

گردان ز حقارت چو یکی حلقه خاتم