چو بازآیم از بزم شاه مکرم

کواکب پس هم فروزان ز مشرق

چو موج پیاپی که برخیزد از یم

تو گفتی کنار منست از جواهر

به خادم زدم بانگ کز کید گیتی

چه پیچم به خود سخت چون موی دیلم

چه امشب خورم غم که فردا چه زاید