به خادم زدم بانگ کز کید گیتی

چو موج پیاپی که برخیزد از یم

تو گفتی کنار منست از جواهر

چو بازآیم از بزم شاه مکرم

چه پیچم به خود سخت چون موی دیلم

چه امشب خورم غم که فردا چه زاید

ازین صبح اشهب وزین شام ادهم