در چنین روزی که می پرد ز شوق جام کام

در چنین روزی که خون از وجد می جوشد به تن

در چنین روزی که می از شوق می رقصد به جام

در چنین روزی که می جنبد ز وصل دوست دل

باده باید آنقدر خوردن که جای خون و خوی

می دود اندر عروق و می تراود از مسام

لیک من از تنگدستی چون ندارم وجه می