نام دلها کرده گویی ثبت در طومار زلف

خال او در زلف او چون دانه یی در زیر دام

طره طرار او بر طرف خط مشکسای

طرفه طوماریست کز مشک ختن دارد ختام

کز سواد زلف مشکینش جهان شد مشکفام

نی خطا گفتم دلی را کاو به زلف اندر کشد

زو چو بدخواه شهنشه نی نشان ماند نه نام