کز سواد زلف مشکینش جهان شد مشکفام

طره طرار او بر طرف خط مشکسای

طرفه طوماریست کز مشک ختن دارد ختام

نام دلها کرده گویی ثبت در طومار زلف

نی خطا گفتم دلی را کاو به زلف اندر کشد

زو چو بدخواه شهنشه نی نشان ماند نه نام

الغرض شادان رسید آن ماه و جان از خرمی