همان بود که بدو کرده کردگار الهام

بساط جود بدانگونه همش گسترد

که منقبض نشود عرق بر جبین لئام

هر آنچه از دو لب پاک او برون آمد

سلام و نفرین درگفت کردگار بسیست

سخن چو هست بحق چه دعا و چه دشنام

بسا رضا که هم از خشم او پدید آید