بساط جود بدانگونه همش گسترد

ز لاله باز نداند دو دیده ضرغام

به گاه هیبت او آفریدگان همه را

روان و زهره برآید به جای خون ز مسام

که منقبض نشود عرق بر جبین لئام

هر آنچه از دو لب پاک او برون آمد

همان بود که بدو کرده کردگار الهام