هر آنچه از دو لب پاک او برون آمد

روان و زهره برآید به جای خون ز مسام

بساط جود بدانگونه همش گسترد

که منقبض نشود عرق بر جبین لئام

همان بود که بدو کرده کردگار الهام

سلام و نفرین درگفت کردگار بسیست

سخن چو هست بحق چه دعا و چه دشنام