ز بیم تیغ خونریزش گه کین

جهانسوزست چون برداشت صمصام

به میدان چیببت برقا از بسکه کوشغث

به ایوان کیست ابر از بسکه انعام

ضیاغم نغنوندی اندر آجام

سرایش کعبه جودست و مردم

طوافش را ز هر سو بسته احرام