سرایش کعبه جودست و مردم

به ایوان کیست ابر از بسکه انعام

ز بیم تیغ خونریزش گه کین

ضیاغم نغنوندی اندر آجام

طوافش را ز هر سو بسته احرام

به روز عرض رایش مهر رخشان

نتابد چون به نور مهر اجرام