طوافش را ز هر سو بسته احرام

ز بیم تیغ خونریزش گه کین

ضیاغم نغنوندی اندر آجام

سرایش کعبه جودست و مردم

به روز عرض رایش مهر رخشان

نتابد چون به نور مهر اجرام

ز بس بخشش توگویی رزق عالم