شد فرامش خلق را در قحط سال ملک شام

بر سگ نفس آری ار جوع البقر غالب شود

گر همه شیر از سرش بیرون رود عشق کنام

بلبل شیراز در بستان زد این دستان که عشق

روز هفتم سال هشتم بد که با دهر دو رنگ

هفت و هشتم برشد از نه گنبد آیینه فام

بر دو چشمم تیره شد از شش جهت ربع زمین