بر دو گیهان و سه فرع و هفت باب و چار مام

ده حواسم گشت تیره هفت عضوم شد زبون

بر دو یک افتاد جان از هجر آن ماه تمام

چارده تکبیر برگفتم سه ره دادم طلاق

یک دو پاس از شب چو بگذشت آن نگار ده دله

با رخی هر هفت کرده کرد از درگه سلام

گفتمش ای مه نه روی تست ماه چارده