ز دشمنیست که خوانی به خویش مهمانم

مغیژ اینهمه چون کودکان به زور سرین

که من به مغز تو سودای ام صبیانم

تو میهمان کشی ای میزبان سفله نژاد

ز حال من عجبا کس پژوهشی نکند

یکی بترس خدا را ز راز پنهانم

دو ماه کم بود از سال تا به خطه فارس