مغیژ اینهمه چون کودکان به زور سرین

یکی بترس که داد دل از تو بستانم

عنان کشیده رو ای چرخ کینه توزکه من

به گاه کینه دژآهنج تر ز ثعبانم

که من به مغز تو سودای ام صبیانم

تو میهمان کشی ای میزبان سفله نژاد

ز دشمنیست که خوانی به خویش مهمانم