چو سرمه روشنی چشم مردمم آوخ

که بی مساهله بیرون بری ز خزرانم

چو خنگ ختلان آنگه مرا نمایی وصف

که بی مماطله بیرون بری ز ختلانم

که بی بهاتر از سرمه در سپاهانم

اگرچه فارس گلستان عشرتست ولی

چو نیست بخت چه شادی دهد گلستانم