ما واقفان راز جهانیم از آن قبل

تا روز حشر گر دم مدح و ثنا زنیم

گفتند وهم و دانش و فکرت شبی بهم

ماییم آن گروه که لاف از دها زنیم

بر اوج عرش خرگه مجد و بها زنیم

نابرده پی به حضرت دستور روزگار

دستور عقل نیست که لاف از ذکا زنیم