این دم مبین به رندی ماکار آن دمست

با یاد دوست زانسو کاس فدا زنیم

چندین هزار خرمن طاعت رود به باد

چون ما ز بیخودی نفسی بی ریا زنیم

کز ما ورای جان نفسی آشنا زنیم

خلق از لهیب دوزخ گرم نهیب و ما

از شوق او به خون جگر دست و پا زنیم