خلق از لهیب دوزخ گرم نهیب و ما

چون ما ز بیخودی نفسی بی ریا زنیم

این دم مبین به رندی ماکار آن دمست

کز ما ورای جان نفسی آشنا زنیم

از شوق او به خون جگر دست و پا زنیم

خود دوزخی به نقد چرا زآتش خیال

در روح بیگناه و دل بی خطا زنیم