یک شهر دل به بند کمند از پی کمند

بروی چه سرو بخ بخ مقصود مرد و زن

در تاب طره اش که گره از پی گره

در چین گیسویش که شکن از پی شکن

یک ملک جان اسیر رسن از پی رسن

یک خنده از لبانش و تا بنگری عقیق

یک جلوه از رخانش و تا بگذری چمن