بس حصنها گشود ز چنگال خاره کن

تنها همین نه لشکر کابل خدا شکست

از تیغ که شکاف و ز کوپال که شکن

بس ملکها گرفت به بازوی ملک گیر

شاهان ز خصم خویش ستانند ملک و او

بخشد به خصم خویش همی ملک خویشتن

آری چو خصم ازو کند از ملک او سوال