بی او بوم چنانکه ابی پاک جان بدن

جان گویدم ابی او خلد ار بود مرو

دل راندم ابی او سور ار بود مزن

بی او زیم چنانکه ابی سرخ گل گیا

گریم چو ابر بی او در شام و در سحر

نالم چو رعد بی او در سر و در علن

بی او دل از خروشم تفتیده چون تنور